Stay Close, Don’t Go..

Inroduction

Everybody loves me.
haha!
kapal ko noh?!

ehh xempre!
halata naman ehh..!

btw,.

im JOSEPH LOPEZ, freshman sa college, makulit, gwapo daw sus!, naniniwala naman ako ehh, mayabang, subsob sa studies..

TORR.. short for TORPE..
haha!

ewan ko..

basta..ewan ko talaga.

kinahihiya ko ang pagiging torpe ko..
pati nga bestfriend ko kinahihiya ang pinaggagawa ko..
muka raw akong tanga..

bakit di bah?!

haha..

LALAINE SABADO.. bestfriend ko, nag-iisang babaeng friend ko..
napagtitiisan kasi nya ako..
ugali ko..

lahat na..

“what if i love her? wala namang may hawak sa kanya ngaun..
pero di ko masabi sa knya..
baka layuan nya ako..
lalo pang lumala diba?
hind ko talaga tinry na sabihin kay lhaine..

alam ko ugali nya..

lumalayo talaga xa..

sabi nya sakin “tanga mo joseph!”

ou nga..

tanga na kung tanga!
lahat naman engot pag in-love!
sabi nga kasi nila..

“sometimes.. friendship lasts longer than love..”

CHAPTER 1

“JJJOOOSSSSEEEPPPHHH!!!..”
aysus!

kaninong bunganga yon?!

tindi non ahh!

tumayo ako sa terrace para tanawin kung sino un..

si Lalaine, nagba-bike..

“ma-semplang ka sana!”

” unggoy!”

“pano ang tanda tanda mo na nagba-bike kapa!”

“masama ba un ha?!”

“masama, dahil di ka marunong!”

“marunong ako!”

“oh?! ehh bakit kung makasigaw ka para kang nanganganak!”

“parang lang..”

“parang lang..! ehh.. istorbo ka ehh!”

umupo ako ulit sa terrace..

tiningnan ako ni laine ng “i-hate-you” look..

“ang panget mo laine”

“pogi ka?!”

“hmm… cguro..”

“oh?”

“oo nga.. si Hannah”

“si Hannah? ung nasa Management Department?”

“ou! crush mo yun dibah?!”

“oo nga.. binigay mo number ko?”

“hulaan mo…”

“binigay moh?! GOOD JOB Lalaine..!! woohoooo!”

tumalon ako sa sobrang tuwa..!

“parang tanga toh..xempre jan sa katorpehan mo kaya ko un ginawa!”

“sama mo naman laine..”

“bakit diba?!”

“ou nga.. di ka nagkakamali.. “

“oh yan.. dito na tau sa bahai nyo laine.. pumasok ka bukas ahh?!”

“xempre naman seph!”

“oh cge.. pasok na..”

“ok! straight ka rin sa bahay nyo ha joseph?”

“oo oo.. turuan daw ba ako?!”

pumasok na si lalaine..

ako naman..
mukang tanga..

nakangiti habang naglalakad..

“galing talaga ni Lalaine..”

yan ang nasa isisp ko..

xemprew noh!
ang tagal ko ring tinitingnan-tingnan si hannah..
ngayon..

ayan na..

yes! yes!

____________________________________-

8:30 pm..

may nagtxt sakin..

“gud eve poh..”

ako naman..

“hu u poh?”

“friend poh ni Lalaine..”

“friend? hmmm.. isipin ko..”

“ehehe..”

“di ka naman friend ni Laine ehh actually di ka nya kilala ryt?”

“ah ganun? haha! oo nga poh! ako lang poh ung unang lumapit sa kanya kanina..”

“yes.. diba tama ako..? HANNAH?”

“u know me nah? waatt? haha! yes im hannah..”

“kilala kita ehh..”

“weehh? di nga?”

“aysus.. xempre naman!”

“sinabi na poh pala ni Lalaine sa inyo na hiningi ko number mo..”

“oo kanina sinabi nya sakin..”

“ahh.. ok”

TUMAGAL ANG USAPAN NAMIN UNTIL 12:30 NG UMAGA..
MARAMI KAMING NAPAG-USAPAN..
LOVELIFE NYA..
LOVELIFE KO..

BUHAY NIYA..

BUHAY KO..

SUBJECTS SA SCHOOL..

CHAPTER 2

kinabukasan sa skul..

this time, tinapik nalang ako ni lalaine..

“Joseph, ano nangyari? tinxt ka ni Hannah?”

“oo! grabe.. ang saya-saya ko! ang bait nya pala!”

“anong pinag-usapan nyo?”

“wala lang! buhay buhay”

“ganun? cge, una na ako..”

“bakit Laine?”

“anong bakit? wala naman..”

“bakit Lalaine?”

“inulit pa… cge Joseph, aalis na ako.. see you around.”

TULYO PARIN AKO SA PAGDE-DAYDREAMING KO..

MUKA AKONG GAGO SA QUADRANGLE.. PANGITI-NGITI..

TINXT KO SI HANNAH SA HIHINTAYIN KO XA NGAUNG HAPON..

PUMAYAG NAMAN XA..

nakarating kami sa bahai nila..

pinapasok ko na xa sa loob..

ayun nanaman ako..

muka ulit tanga..

patalun-talon habang pauwi..

_________________________

pagkatapos ko kumain ng hapunan..

dumiretso ako sa kama.. nagbasa ako ng Novel..

bago ako magbasa..

inisip ko muna lahat ng nangyari maghapon..

xempre..

napangiti nanaman ako kay hannah..

pero naisip ko rin si Lalaine..

“bakit kaya matabang xa sakin kanina? bakit parang ang lungkot nya?”

tinawagan ko si Lalaine..

walang sumasagot.

sobrang naninibago ako sa kinikilos nya..

parang ang pormal pormal nya..

di ako sanay kay Lalaine..

“hmm.. bakit kaya?”

ANO NGA KAYANG PROBLEMA NYA?

CHAPTER 3

Mabilis na Lumipas ang mga araw..

Nagkakamabutihan na kami ni Hannah..

San pa nga ba papunta un diba?

Xempre alam nyo na kung saan..

Pero si Lalaine..

Malamig parin sakin..

Nilalapitan nya ako pero di na tulad ng dati na sumasabay xa pauwi, pumapasan sakin, sumisigaw ng malakas at sinasabihan ako ng baliw..

Pero pinilit kong intindihin sa Lalaine..

“baka kailangan nya lang ng space..”

yan ang nasabi ko sa sarili ko..

2 Months Passed..

Naging kami na ni Hannah..

Masaya kaming dalawa..

sobra..!

Kilala ako ng mama’t Papa nya..

Gusto xa ng mga parents ko..

at sumtyms dun kami kumakain sa bahay nila..

masasabi kong strong na nga kami..

pero habang lumilipas ang mga araw..

hindi ko na nakikita si Lalaine..

sa school nalang..

hindi nya ako pinupuntahan or kinakausap..

She’s always on the Library but hindi nya talaga ako tinatabihan..

i wonder why she’s avoiding me..

_________________________________________

Nagsimula na ang Preparation for Extemporaneous Speech..

Nakalimutan ko na si Lalaine, busy ehh..

Kasali kasi ako sa mga Participants ng school namin sa lalaban sa Another school..

10:30 am..

Nagsimula na ang Speech..

kabado lahat..

Tinawag ang unag panlaban ng school namin..

“Lalaine Sabado..”

napaigtad ako sa kinauupuan ko?

“si lalaine?”

alam ko wala xang interes sa mga ganitong bagay..

pero..

andito xa ngaun sa harap ko.. nagsasalita.

ang galing ni Lalaine..

Ibang-iba sa lalaine na nakilala ko.

____________________________

ako ang last na nag-speech.

nauutal ako sa harapan.

nakatingin kasi sakin si Lalaine..

iba ung tingin nya..

parang..

tingin nya sakin, kaaway na..

may galit sa muka nya..

tinawag ang mga winners..

“And the gold medal goes to….. Lalaine Jezreel Sabado!”

arruyy..!

ang galeng ng bespren ko!

gumaganon!

pagbaba nya ng stage diretso xa sa shuttle sa labas, kumain sya..

sinundan ko sya at tumabi ako sa tabi nya..

“Lalaine! ang galing mo ahh!”

di xa tumingin.. di rin nagsalita..

“Lalaine!”

tinapik ko xa sa balikat..

“bakit ba kasi?!”

ang tabang-tabang ni Lalaine..

“ano?! ano bang kailangan mo Joseph?!”

“wala..”

nakatingin ako sa kanya na waring nagtatanong..

“oh?! anu pang ginagawa mo rito?!”

naiirita na xa..

“hah? Lalaine? bakit……”

hindi ko na naituloy ang sinasabi ko dahil umalis na xa..

di ako matahimik sa inasal nya kanina..

hanggang pag-uwi ko un parin ang iniisip ko..

“eto ba nag kapalit nang maging kami ni Hannah?”

paulit-ulit kong tinatanong ang sarili ko..

bakit? bakit?

wala naman akong naalalang nagawang masama sa kanya para magalit xa..

pag-nagagalit naman xa, di xa ganun.. sinasabi nyang nagagalit xa

tapos magso-sorry ako..

then ayun.. bati na kami.

balik na sa dati.

pero iba ung ngayon..

iba na yung attitude nya..

naging matured na xa..

di na xa ung Lalaine na dating nakilala ko..

NAKATULUGAN KO NALANG ANG PAG-IISIP KAY LALAINE..

CHAPTER 4

kinabukasan sa school..

pupungas-pungas pa ako..

inaantok pa ehh..

hindi ko alam ehh.. pero..

ang bigat ng pakiramdam ko, pero wala akong sakit.

parang ang lamig-lamig..

cguro dahil December nah.

naka-jacket ako.. kulay dilaw.

pero.. basta. di ko alam kung bakit ko naisipan suotin ung jacket na binigay sakin ni Lalaine..

meron din xang ganung jacket..

malayo palang ako sa school gate..

pero..

basang-basa ko na ung pangalan ni Lalaine sa taas ng gate..

CONGRTATULATIONS!

LALAINE JEZREEL SABADO..

GOLD-Medalist

Extemporaneous Speech

oo nga pala..

nanalo si Lalaine kahapon.

galing nya talaga..

paakyat ako ng hagdan..

nakita ko si Lalaine.

mag-isa.. tulala.

di ko na sya nilapitan.

kasi nga galit xa sakin..

pumasok ako sa mga subjects ko..

kahit anong kinig ang gawin ko sa mga professors ko, hindi pumapasok sa utak ko.

naalala ko si Hannah..

“Hannah…”

nasabi ko sa sarili ko..

dati, pag binabanggit ko ung pangalan nya, nakanigiti ako..

pero bakit ngaun..?

————————-

uwian na..

nagpasya akong wag munag sumabay kay Hannah..

gusto ko munang mapag-isa..

“lahat na mawala sakin.. wag lang si Lalaine..”

nasabi ko sa sarili ko..

si Lalaine ang kakampi ko.. si Lalaine ang kababata kong kaibigan na lubos na nakakakilala sakin.

kahinaan ko..

kalokohan ko..

kapintasan..

mga nakakapagpa-lungkot sakin..

nakakapagpasaya..

ayokong magkalayo kami ni Lalaine ng ganun-ganun na lang.

dahil mahal ko sya bilang kaibigan..

———————————

Napadaan ako sa school Auditorium..

walang tao.

pumunta ako sa likod. dun ako umupo..

malungkot ako.. aminado ako dun..

may narinig akong boses sa loob ng auditorium..

may kumakanta..

“Pilit ko mang limutin

Di maalis sa isip ko

Kahit ano ang gawin

D ka mawala sa puso ka

Nakasanayan ko na ba?

Na palaging nandiyan ka

Nakasanayan ko na ba?

Na sa bawat galaw ng puso ikaw ang karugtong,

Ikaw ang kahati

O, nakasanayan ko na nga…”

parang anghel ang boses nya..

hmm..

xempre ako usisero..

sumilip ako sa butas ng bintana..

may nakaupo sa lamesa..

umiiyak..

lumapit pa ako ng mabuti para makita ko kung sino un..

hmm.. mukang maganda ung babae..

lumapit pa ako.. nasa mismong likuran na nya ako..

nagulat ako sa nakita ko.

nakilala ko ung Bracelet nya..

akin un.. binigay ko kay Lalaine..

pati ung peklat nya sa siko..

kay Lalaine din un..

“Lalaine.. bakit?”

sinabi ko sa sarili ko..

hindi ko talaga xa nakilala..

nagpagupit pala sya..

tumingin ako sa gilid para makita ko ung muka nya..

oo nga..

si Lalaine nga.. ang bestfriend ko.

umiiyak sya..

nun ko lang sya nakitang umiyak.. nga buong pait.

parang namatayan.

pero di xa humahagulgol.

di ako makalapit dahil baka lalo xang magalit sakin..

inulit nya ung kanta..

“Pilit ko mang limutin

Di maalis sa isip ko

Kahit ano ang gawin

D ka mawala sa puso ka

Nakasanayan ko na ba?

Na palaging nandiyan ka

Nakasanayan ko na ba?

Na sa bawat galaw ng puso ikaw ang karugtong,

Ikaw ang kahati

O, nakasanayan ko na nga…”

kumakanta si lalaine..

hindi ko pa xa narinig kumanta eversince..

pag naririnig ko xa..

puro happy birthday kinakanta nya.. may boses sya.

pero di ko inexpect na ganun pala sa kagaling kumanta.

Lalo akong naghinanakit sa narinig ko..

“baka ako nakasakit kay Lalaine.. di kaya?”

iniisip ko..

—————————————

10:30 na ng gabi..

nasa bubong ako ng bahay..

ang tahimik..

si Lalaine parin ung iniisip ko..

ung kanta nya.. ung message ng kanta.

ung boses.

ung luha nya..

at ung mag-isa xa..

napagpasyahan ko munang mag-bike kahit gabi na..

napadaan ako sa bahay nila Lalaine..

may tumutugtog ng Piano..

malungkot ung pagtugtog nya..

tinutugtog ni Lalaine ang favorite piece namin..

Second Love ng title..

alam kong malungkot ung kanta..

pero parang malungkot din ung tumutugtog.

naalala ko ung sinabi ng mama ko..

“malalaman mo ang feelings ng isang pianista pag tumutugtog xa..”

oo nga..

totoo nga si mama..

malungkot.

malungkot si Lalaine..

at di nya sinasabi sakin kung anong dahilan..

CHAPTER 6

Pag-uwi ko sa bahay galing sa pagba-bike ko..

nakatanggap ako ng text messgae from Hannah..

Love quote..

tumatak sa isip ko ung mga hULing saita..

“mahirap palang magmahal ng taong hindi para sau..”

uh?

Hannah?

tnxt ko xa..

“Hannah? wat do you mean?

she replied..

“huh? hannah naman..”

“Joseph.. im tired na..”

“tired saan?!”

“sa pag-aakalang ako tlga ung mahal moh..”

“Hannah, alam mong mahal na mahal kita!”

“mahal lang.. mahal na mahal si Lalaine un..”

“Hannah anu bah?! pag-aawayan paba natin to?”

“dapat noon pa natin pinag-awayan toh!”

“hindi ko alam na ganyan ka kababaw hannah..”

“tanungin mo sarili mo Joseph.. panu mo nagawa sakin un na iba naman ang mahal moh?!”

“kaibigan ko si Laine.. at di ako papayag na mawala lang xa sakin!”

“at ako?! binibitawan mo na?!”

“ikaw lang naman nag-iisip nyan ehh..!”

“im tired na Joseph.. Let me go.”

“Hannah! anu bah?! wag na nating idamay dito si Lalaine!”

ng biglang.. tooot!

CHECK OPERATOR SERVICES

aahhhhh! parang mababaliw na ako..!

puteeekk!!

——————————————–

Kinabukasan sa school..

pumunta ako sa last subject nila Hannah..

“hannah..”

“oh?! kala ko nakila Lalaine ka ehh..”

“hannah naman ehh..”

“Joseph, wag mo na akong bolahin..”

“di kita binobola.. di ako ganun.”

“so?”

“mag-kaaway kami ni Lalaine ngaun. galit xa sakin..”

“that’s why malungkot ka.. at iniiwan moko dahil sa kaiisip kay Lalaine..”

“hindi ganun un Lalaine, kailangan kong ayusin toh..”

“but my decision is final Joseph.. ayoko na..”

umalis na si Hannah..

di man lang ako nakasagot..

oo nga.. ayaw na nya..

——————————————————–
That evening.. Habang nag-iisip ako tungkol kay Hannah..

tinwag ako ni Mama..

“Jay, may tawag ka sa baba..”

“cnu daw ma?”

“si Lalaine..”

ugghhh! waatt! si LaLaine..

tumakbo ako sa baba..

iniwan ko lahat ng ginagawa ko sa study table..

“Lalaine! musta na?! ano na?!”

“putek! para kang hinahabol ahh..!”

“di naman.. ano musta na?!”

“ok lang Seph..”

“nagalit ka sakin?”

“hindi noh.. wala lang yun..busy lang kasi ako..”

“busy ka jan! oi congratz nga pala dun sa speech moh ahh! taas na ng level moh!”

“tange! chamba lang un!”

“chamba! pa-humble effect kapa!”

“oo nga! haha!”

“oh cge Joseph.. kita-kitz nalang sa school bukas ahh!”

“oo cge lalaine! hihintayin kita ahh?!!”

“oo na cge.. bye.”

binaba na ni Lalaine ung phone..

umakyat ulit ako ng kwarto..

“wwoooohhhh!”

para akong tangang sumigaw sa taas..

“bati na kami ni Lalaine!”

gusto ko na agad pumasok bukas..!

————————————————–
kinabukasan..

nasa quadrangle ako..

may sumigaw ulit..

“JJOOOOSSSSEEEEPPPHHHH….!!”

paglingon ko, bigla xang pumasan sakin..

pareho kaming nabuwal..

“ano? tapos na klase nyo?”

“oo ehh..tara uwi na tayo..libre mo ulit ako..”

“naku.. malulugi kompanya ko sau lalaine..”

“cge cge.. bibilhin ko nalang ung pabagsak mong kompanya..”

“promise?!”

“oo promise..”

“geh, tara na..”

lumabas kami ng school gate..

andun si Hannah.. nakatingin samin ni Lalaine..

eto naman si Lalaine.. sutil.

binati pa si Hannah..

“hey hannah! how’s lyf?!”

nakaismid si Hannah kay Lalaine..

“oh? wat’s wrong with you MY FRIEND?!”

“shut up!”

“galit kana nyan hannah? todo naba yan?!”

“u know wat, muka kang tanga Lalaine..”

“oh? tanga? ako bah? im soooryy ah.. kasi i think.. ikaw un..”

“me? u know wat i mean dumbass..”

“yes, alam ko kung anong point mo.. CHEAPSKATE!”

umentrada na ako.. mainit na ehh..

“tama na yan lalaine.. uwi na tayo.”

“magsama kayo ng bestfriend moh!” sigaw ni Hannah

“as you wish…” sagot ni Lalaine.

puuteeekk!

hayop toh si Lalaine! ang lakas mang-asar.. ang lulupit ng banat!

CHAPTER 7

masaya akong bumalik na ang dating Lalaine..

ung Lalaine na kilala ko..

ung lalaine na sabog, madrama sa buhai..

pero aminado akong nagbago rin xa kahit paano.. naging matured ika nga.

pero good for her..

atleast ngaun may class na xa..

“hindi mo na sana ginawa yun kay Hannah, Lalaine..”

“huh?! kumabaga sa tea hinahayaan mong tapak-tapakan ka Joseph..!”

“hindi naman sa gaun Laine, pero.. dapat hinayaan mo nalang xa..”

“hindi ako ang nagsimula.. xa..”

“hmp! dapat kasi di mo na xa binati..”

“ayoko ung ginawa nya sau JOseph. kung ayaw mo.. bahala ka pero pag nakita ko yang babaeng yan.. ipapahiya ko xa..”

“lalaine naman.. hindi naman sau ginawa.. bat ba affected ka?”

“gusto mo i-cheer ko pa xa ganun?! ayoko nga..”

“haha..hindi ganun..”

“feeling nya ang ganda ganda nya.. kala mo kung sino.. muka namang ewan..”

“lalaine..”

“huh? sabihin mong hindi..!”

“hindi.. hindi ka nagkakamali..”

“haha tingan moh..”

“btw lalaine, bat ka nga pala nagalit sakin?”

“wala Joseph..”

“bakit nga..?”

“wala.. ayoko.. malalaman mo rin..”

“hehe.. maghihintay ako.. hanggang mabuking kita..”

“tongek! haha! malamang mabuking moko..”

“ikaw pa lalaine.. mabubukorin kita..”

“demonyong hayop..”

NAGHIWALAY KAMI NI LALAINE.. GANUN PARIN.. TULAD NG DATI MAY BAON NA KONYAT SAKIN SI LALAINE..

——————————————

kinabukasan sa school..

nagulat ako sa nakita ko sa bulletin board ng school..

LALAINE JEZREEL.. SLUT!

OMG! Mariano Garapown!

sinong nagsulat nyan!? at nasa bright Green pa na cartolina..!

nagmamadali akong umakyat ng 4th floor.. andun si Lalaine, nagbabasa ng Magazine..

“lalaine! how could you sit there and relax! andun ang pangalan mo sa Bulletin BOard!”

“oh? sikat…”

“hay naku! sabi don.. Lalaine Jezreel Slut! anong gagawin moh?!”

“edi umupo.. kasiyahan nya naman yon ehh..”

“nino ni Hannah?!”

“alangan nmang ikaw..”

“bilisan mo na Lalaine! tanggalin natin..”

“ok ok.. alam ko naman yon ehh..”

BUMABA KAMI NI LALAINE..

NAKUHA NAMIN UNG CARTOLINA..

BUTI NALANG WALA PA MASYADONG TAO SA SCHOOL..

“humanda sakin yang Hannah na yan..”

“Lalaine.. wag dito..”

“anong wag?! kahit nasan pa xa.. talagang kakalbuhin ko xa..”

kinuha ni lalaine ang bag nya, lumabas ng gate..

sinundan ko sya..

nakita namin si Hannah sa labas.. LOLing with her friends..

nagbago timpla ng muka nya ng makita nya si Lalaine..

“Hi Lalaine.. nabasa mo na ba ung…….”

hindi na natuloy ung sinasabi ni Hannah dahil sinapak sya ni Lalaine..

walang umaawat. hindi rin ako umawat dahil nakikita ko si Lalaine na galit na galit..

“kapal ng muka moh! ako pa kinalaban mo?! well you’re barking at the wrong tree miss Hannah Montana..”

“huh?! u SLut!”

“Oh? at marunong ka pala mag-english?”

“anu sa tingin mo Lalaine?! ayan nasau na si Joseph.. anu pang gusto moh?!”

“nasakin?! huh! eh t*ng-ina mo pala ehh! simula palang kami na magkasama ni Joseph!”

“talaga? kaya pala ummentrada ka samin..?”

“sino bang umentrada? cnu bang FEELING CLOSE na lumapit sakin at kapal-mukhang kinuha nag number nya?! cnu bah? at sino rin kaya ang nagsabi sa kanya ng FRIENDS TAU..?! OMG! ang kapal mo Hannah.. ang kapal!”

“alam mong mahal ako ni Joseph noon palang..” hannah started to cry..

“mahal? sa tingin mo talaga mahal ka niya?! bakit hindi ka nya pinigilan nung nakipag-break ka?!”

“mahal nya ako!”

“mahal mo you face! kapal mo..! and by the way FRIEND.. dahil sa ginawa mo.. pinasikat moko.. thank you ha?”

then Lalaine Left..

ako naman.. naiwan sa tabi ni Hannah..

di ko alam kung ano gagawin..

sinundan ko si Lalaine..

“lalaine.. dapat di mo na pinamuka sa kanya..”

“na alin? na di mo xa mahal..?! totoo naman un ahh..”

“minahal ko rin un kahit papano…”

“huh? talga joseph?”

“o- oo..”

“nauutal.. means hindi totoo.. umiyak xa. talo xa..lakas ng loob nyang gawin un.. xa pala una iiyak..”

“kasi nasaktan xa sa sinabi mo..”

“dapat lang! yun nmn ung gusto kong iparating sa kanya ehh..!”

“Lalaine..”

“sabihin mo na lahat Joseph.. pero di ko pinagsisisihan lahat ng ginawa ko sa kanya..”

CHAPTER 8

pagkatapos ng break-up namin ni Hannah..

Balik ulit sa dati.

takbo si Lalaine sa hagdan, madadapa, mapapahiya..

at ako nMn.. tatakbo, pupulutin si Lalaine at pagsasabihan..

marami xang naipakilalang babae sakin.. lahat un naging girlfriend ko.

at lahat din yun.. si Lalaine ang nanligaw.

di kasi ako marunong. di ko alam kung san magsisimula.. kaya si lalaine ang gumagawa ng moves para sakin.

——————————————–

1 month nalang..

Acquaintance pary na namin..

ewan kung bakit December, sinabay na ata sa christmas party.

ang layo-layo pa nga kung tutuusin.. pero nakapaskil na agad ung mga announcements.. sa lahat ng dako ng University.

Ayun..

ang loka-lokang si Lalaine.

di alam ang gagawin..

kexo ano daw bagay sa kanyang kulay na damit, na shoes, na hairstyle..

waaahhhhh!!!!

nabubuwisit ako sa mga tanong nya!

tama bang sakin itanong yon?

“Joseph, yellow kaya para maganda..”

“maganda? cnu?”

“ung damit na susuotin ko..!”

“yellow? di ba muka kang bisaya nyan?”

“anu kaba?! bisaya ka jan.. wla ka tlgang taste..”

“walang taste?”

“oo..”

“oh? eh bakit nanghihingi pa ng advice sakin? bangasan ko muka mo ehh..”

“nagtatanong lang..”

“sus! ganun din un!”

“ehh.. ung hairstyle ko?”

“pwede ba lalaine! wag mo ipasa sakin yang mga walang kwentang problema na yan!”

“anong walang kwenta?!”

“ung problema mo tanga!”

“hmmpp! pero sa party.. kala mo jan! ako pinakamganda don!”

“oo nah.. eh ang layo-layo pa.. ilusyonada..”

“anong sabi moh!?”

binato nya ako ng hard-covered book..

tae!

ang sakit.. ung dulo pa tumama sa tagiliran ko.

“baliw!” un nalang ang naisigaw ko.

——————————————–

2 weeks bago mag-acquaintance..

may nakausap ako sa library..

“Excuse me..” sabi nung girl..

“yes? bakit?”

“pwede dito umupo..?”

“oo naman..”

“ahh…”

“bakit miss? may itatanong kapa ba?”

“ahh.. diba friend mo si Lalaine Sabado?”

“oo.. bakit?”

“gusto ko lang i-confirm kung sila ba talaga ni Nathaniel..”

“nathaniel..?”

“opo..”

“walang nababanggit sakin si Lalaine..tungkol sa nathaniel na yan..”

“wag nyo na po banggitin kay Lalaine na nagtanong ako..”

“ok..”

UMALIS NA YUNG BABAE..

anung nathaniel yun?

bakit wlang nababanggit sakin si Lalaine tungkol don?
——————————

UMUWI AKO NG BAHAY..

PAGKATAPOS NG KLASE.. DUMIRETSO TALAGA AKO.

DI AKO LUMINGON KAHIT KANINO.

ALAM KONG TINAWAG AKO NI LALAINE PERO DI AKO LUMINGON.. KAHIT ANONG MANGYARI.

muka akong tanga..

umuwi ako na mabagal ang lakad ko.
ang panget ng mood ko..

ayoko ng ganito..

dumiretso ako sa kwarto..

tinanong ako ni Mama..

“joseph, kain muna..”

“una na kau ma.. inaantok na ako..”

umakyat ako sa taas.. humiga.

pero di ako makatulog..

alam mo yung ganung feeling? inaantok pero di makatulog.

nakatulala pero wala namang iniisip.

nag-eemote ng wala naman sa lugar..

isa lang ang alam ko.

“galit ako kay Lalaine dahil di nya sinabi sakin ung tungkol sa Nathaniel na yun!”

CHAPTER 9

5:00 ng hapon..

bumangon ulit ako sa higaan.. babalik ako sa school! susunduin ko si Lalaine at tatanungin ko xa tungkol sa Nathaniel na yon..

nagpalit ako ng damit.. sumakay ng bike at bumalik ng School..
kinausap ko muna si Manong Guard.

“Manong, nakita nyo si Sabado?” sabi ko sa gwardya na tumitingin-tingin pa sa loob ng school..

“ay si Lalaine? oo andun sa Auditorium..”

“Ano pong meron dun?”

“sinama sya ni Sir Chris para sa practice nya ng VOcals..” sagot ni Manogn sakin na halatang iritang-irita na sa kakatanong ko.

“ahh.. cge po manong..”

pag-akyat ko ng 2nd floor.. biglang bumuhos ang ulan. haayyyy.. badtrip! wala pa nman akong dalang payong.

bumalik ako ng gate para isilong ang bike ko at umakyat na ako papuntang Auditorium..

wala akong naririnig na kumakanta..

“asan si Lalaine?” natanong ko sa sarili ko.

minabuti kong wag nang tuluyan sumilip sa Auditorium.. wala namn tao eh.

bumaba ako ng isang floor, at tumuloy ako sa isang bukas na room. umupo ako dun. nakatulog pa nga ata ako…

nakatitig ako sa mga sapatos ko ng may narinig akong nagsalita..

“U know wat i mean” sabi ng lalaki.

“Nath, hindi pa ako handa..”

“hindi yon Lalaine, handa akong maghintay..”

“Nath.. alam mong may mahal akong iba..”

sobrang lapit ko pala sa kanila.. dahil sa likod lang sila ng room nag-uusap, kung tutuusin pag tumingkayad sila pareho.. kitang-kita na ako..

gumapang ako sa gilid ng board.. at sumandal sa pader para marinig ko sila..

pero paalis na sila..

kaya tumakbo ako na parang magnanakaw pababa ng hagdan para di nila ako makita.

nasa gate na ako.. nagaabang.

pero di parin sila bumababa..

puuuteekk! kala ko pababa na.

umakyat ako.

bukas na ang Auditorium.

sumilip lang ako sa siwang ng pinto..

nakita ko si Lalaine kausap nya si Nathaniel.. at mukang masinsinan ang usapan nila. at take note, nakahawak pa sya kay Lalaine..

di ko mapigilan ang sarili ko..

bumaba ako ng Auditorium..

“ayoko na dito! ayoko na dito!” paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.

—————————–

nakauwi ako na mabigat ang pakiramdam ko..

para akong may sakit.

humiga ako sandali.. staring at the ceiling.

bumangon ako sa gulat..

“stop it Joseph!” nausal ko sa sarili ko.

“bat ba affected ka? ehh ok nag yun dahil masaya na si Lalaine ngaun! bakit nung naging kau ni Hannah hindi naman xa nagre-react na tulad ng sau.. and HELLEr?! friends lang kea kau.. u must be happy for her..”

“oo tama.. tama yon..” muka akong tanga na kinakausap ang sarili ko..

“kung saan masaya si lalaine, dun ako.”

pero i found myself na malungkot na nag-iisp ng malalim..

im not supposed to feel this way..!

“GAGO KA JOSEPH! GISING! GISING!”

——————————————

kinabukasan sa school..

nakita ko si Lalaine..

kinabahan ako, nanginginig ung mga kamay ko.. parang nawala pa ata sa utak ko lahat ng ni-lesson namin.

Lumapit ako kay Lalaine.

di pa man ako nakakapagsalita.. inunahan na nya ko..

“ba’t ka umalis kahapon?” nakayuko si Lalaine

“ahh.. un ba? ung di ako sumabay sau pauwi..?” kinakabahan ako dahil baka nakita nya ako sa Auditorium.

“hindi yon..” Lalo akong kinabatutan.

“huh?” maang-maangan pa ako.

“ung sa Auditorium.. nakita kita.” patay! huli na!

“haaahh? wala un.. wala un..”

“anong wala?” she looked at me.. straight in my eyes. nanlamig tuloy ang mga paa ko..

“kasi.. nakita ko kau.. mukang seryoso kayo, at… ayokong makaistorbo..” di ako makatingnin ng staright din sa kanya.

“ganun ba?” umalis na xa..

whew! lusot!

CHAPTER 10

“naku! muntik na ko don ahh!” nasabi ko sa sarili ko..

pero mtagal parin akong nakatayo.. kahit umalis na xa.

iniisip ko lahat ng sinabi ko..

“totoo ba lahat ng sinabi ko? totoo bang ayaw ko lang mkagulo sa kanila?” ginugulo ako ng sarli kong isip.

“huy.. gagu ka brain ahh!” muka akong tungaw.. kinakausap ang sarili kong isip..

pero ginugulo parin talaga ako..

“anu ba joseph?! tigilan mo yan!” pigil ko sa sarili ko.

“joseph?!” biglang may tumawag sakin..

“uy.. huy… ai.. ahhh?! Lalaine?! bat ka bumalik.. my naiwan kaba?!”

“muka ka kasing engeng jan ehh..”

“engeng ka jan! manahimik ka..”

“ehh anong iniisip mo?”

natameme nanaman ako..

“ano joseph?!”

“yung ano.. yung.. yung.. test kanina..”

“tapos na test.. last week pa.”

mahuhuli pa ata ko.

“hah? hindi ahh.. may long test kami kanina..”

“kanino?”

nanghuhuli talaga ang loka-lokang toh..!

“kay sir.. sir Villacarlos..”

“ahh..”

“anoh? tanong kapa..?!”

“hindi na.. hindi na..”

“sasabay kaba sakin mamaya?” usisa ko kay lalaine..

“hindi muna.. may practice kami ng Vocals..”

“vocals nanaman?! anu ba yan?! para namang ang importante nyan!”

“oh? ang OA mo naman…”

“ay OA bah?.. hehe.. geh hintayin nalang kita..”

“wag na.. ihahatid naman ako ni Nath..”

“ni Nath?”

“oo ni Nathaniel..”

“oo na wag mo nag ulit-ulitin yang pangalan na yan..”

“bakit ba?!”

“kasi.. basta..”

“bakit nga?”

“kasi ano..anoh.. dream name ko un! oo tama! dream name ko un.. gusto ko kasi ung nem na Nathaniel.. ang panget kasi ng JOseph ehh..”

“anong Panget? Joseph ang pinakamagandang pangalan..”

woooiii..!

ayun oh!

haha! highlight! name ko raw pinakamaganda?! panu ba yan? hindi Nathahiel..!

kinilig ang kumag..

naisip ko na kahit sa ganung paraan.. may space parin ako.. s puso nya?
wow? sa puso nya..?

“naku Joseph! hindi pwede.. hindi pwede..ngaun pang mukang in-love na si Lalaine kay Nath. wrong timing ka naman Cupid..! wag ngaun.. pede extend pa?”

kinakausap ko nanaman ung sarili ko..

———————————–

nalulutang ako sa Classroom namin..

isip ng isip..

kay lalaine at kay nath..

hanggang pag-uwi ko nanaman.. ayun. higa ng maaga pero gabi na nakakatulog..

“mahal ko naba si lalaine?”

lumiwanag ang isip ko..

parang alam ko na ung sagot..

“ulit! ulit!”

“mahal ko naba si lalaine?”

bigla akong napaupo..

“oo nga, mahal ko na xa.. si bespren. im fallin na..”

umamin ako sa sarili ko..

at ngayon..

sigurado na ako..

and im going to fight for it!

——————————————–

kinabukasan.. xempre..

ordinary day nanaman.. tiring, boring.

pero di parin nawawala sa isip ko si Lalaine..

“mahal ko si Lalaine”

paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko..

“mahal ko na nga xa..”

that evening..

kausap ko si Lalaine..

pero nangungulit xa na buksan ko ang radyo..

“ano ba lalaine?! ang cheap mo ahh?! radio..?!”

“sige na seph.. gusto ko ung mga luvstories dun ehh..”

“bat naman? pede ka naman magbasa ng twilight ahh?!”

“paki mo?! ehh gusto ko un ehh..!”

“anu nga nagustuhan mo dun?!”

“kasi ung DJ ang ganda ng boses.. tas nafe-feel ko ung nararamdaman ng writer..”

“sus! un lang?!”

“basta! buksan mo nlang ung radio..”

“oo na.. eto na oh!”

binuksan ko ung radio..
hinintay namin ung time na para magbasa ng lovestory ung DJ..

ang tagall!

pero sa wakas.. ayun. nagsalita ren..

oo nga.. ang ganda ng boses ung DJ.
di ko nga maiwasan magselos kasi.. todo-kinig xa sa DJ..

kinausap nanaman ako ng isip ko..

“heller joseph! DJ lang yan! kumbaga sa cartoon.. drawing lang.”

oo nga naman.. muka kasi akong tanga ehh!

pero ayun.. si Lalaine.. kinikilig pa.. suuus..

“malay mo niloloko lang kau ng writer na yan..!”

“kahit na.. basta ang ganda kasi ng story..”

“suuuss….”

“shhhh…. wag ka maingay..”

“ok! ok!”

dumating ung ending ng storii..

happily ever after..

aysus! lahat naman! gaun ang ending..

pero i found myself na nangangarap na rin.. na sana ganun din ang ending ng storii ko..

CHAPTER 11

“Joseph..!” tawag sakin ni Lalaine..

“uh? hahh…?!” sabay hawak sa celfone ko.. kunwari busy..

“narinig mo ung sinabi…? god! ang nice ng storii sobra!” kumikinang-kinang pa ang mga mata ni laline..

“bat? anu sabi..?”

“ung mag-bespren.. na in-love ung lalaki sa gurl.. tapos di xa natakot mag tapat ng feelings, kea ayun happy tuloy sila..”

“o.. ohh?”

“para kang tanga.. di kasi nakikinig..ano ba kasing iniisip moh?”

“wa…wala.. bat ba?”

“parang iba ung kinikilos mu lately…” serious na si Laine..

“hi–hindi naman.. eto parin naman ako..”

“hindi ko naman sinasabing nagbago kana…”

“hindi nga.. bakit?”

“wala basta kasi parang parating ang lalim lalim ng iniisip mo..”

“cguro stressed lang ako Lalaine.. dun worry sa su2nod babawi ako.. “

“babawi daw oh.. “

“oo ba’t ayaw moh?”

nag-iiba na ang takbo ng usapan namin.. tenk you lord! kasi ayoko munang magkahiwalay kami ni Lalaine, nang dahil sa feelings ko.. pwede nya akong layuan pag nalaman nyang matagal na tong nararamdaman ko.. I can’t live without her..

“Joseph.. anu sa tingin mo pag nawala ako..?”

“lalaine naman.. mga tanong mo pamatay ehh..”

“seryoso ako noh..”

nagsimula na akong kabahan.. parang di ko alam kung anong isasagot ko.. pag sinabi kong kaya kong mabuhay ng wala xa baka naman sabihin nya na wala xag wenta.. naku naman kasi Joseph..!

” i can’t live without you Lalaine..”

ooppss! mukang nadulas ako ahh..! dapat naman talaga di ko un sasabihin..! naku.. tanga! tanga!

“really joseph?” sagot ni lalaine.. buti walang nagbago sa reaksyon nya..

yess… lusot ako..!

“ako rin naman.. di ko kayang magising ng pag nalaman kong wala kana sakin..”

ayy.. ayy… hmm…!

joseph.. joseph.. easy kalang muna.. wag magpahalata.

“di tau magiiwanan.. besprens tau diba?” palusot ko.

“besprens.. oo nga..” sagot ni lalaine.. wala paring pagbbago sa muka nya.

“Joseph, wat if ma in-love na ako?” simula ni lalaine na nakapagpa-excite sakin..

“gud for you lalaine, atleast ngaun magiging inspired kana..” ehh xempre noh! yan tlga ang isasagot ko.. malay mo ako un.

“teka, bat mu nga ba ntanong? bat inlove kaba?” usisa ko.. baka sakaling umamin na ako ung labs nya.. xempre moment na namin toh.!

“honestly Seph, i think im fallin na..”

oohh..??!! ayun oh! konting usisa pa Joseph..!

“and who’s the Lucky guy?!” pagtanong ko na super excited na.. geh na lalaine! say my name!

“sure kang di ka magbabgo or di man lang magagalit sakin?!” hay naku lalaine! matutuwa pa ako..! lalo na pag pangalan ko sinabi mo! i will be the happiest man ever!

“bat naman ako magagalit? anu kaba?” binasag ko ang pag-iisip ko.

“kasi Joseph..”

geh na Lalaine! sabihin mo JOSEPH! sabihin mo mahal moko.. tagal oh..

“ano nga? cnu ba?” naaatat na rin ako..

ang tagal magsalita ni Lalaine.. naiinip na ako..

“I think.. I’m in-love with Nathaniel..” saby yuko si Lalaine..

CHAPTER 12

“I’m in-love with Nath..” Lailaine repeated.

hindi ako nagsalita..

“akala ko pa naman ako na.. ung epal pala na un..” napag-isip-isip ko.

naiirita na ako sa pagulit-ulit nya..

“oo narinig ko..” hindi ko naitago ang pagka-asar ko. napatingin si Lalaine sa naging reaksyon ko.

bigla kong binago ang expression ng muka ko para di xa makahalata na super as in to the highest Level na ang inis ko..

“what?” tanong ni Lalaine, na halata ang pagdududa sa boses nya.

“wa..wala.. kasi inulit mo pa..” tumawa ako kunwari..

“relax Joseph.. hide your feelings kahit 30 minutes lang. kaya mo yan..” sinabi ko sa sarili ko.

“so Joseph, wat do u think? tingin mo ba he’s just right for me?”

“don’t ask me Lalaine.. ask your heart.”

“I just wanna know your opinion..”

“hindi ko xa nakakasama.. i don’t even know his name.. so am i the right person to ask?” hindi ko parin maitago ang inis ko..

“ayoko na kasing masaktan..”

“but.. Lalaine.. ngayon? ayaw mong masaktan..?”

“yes..! masama ba yon?”

“hindi naman masama.. pero kung feeling mo xa na ung right guy.. stop the search, and take the risk..” para akong si Shakespeare noh?

“ayokong masaktan..”

“ayaw mo? duwag ka..”

napatingin sakin si Lalaine sa sinabi ko, nagtatanong ang mga mata nya.. ako naman mukang isang malaking oooppss! ata ang dapat kong reaction.. pero ayun na ehh.. nasabi ko na, kaya pinanindigan ko na..

“duwag?.. ako?”

“oo.. ikaw..”

“bat naman..”

“kung sa tingin mo kasi na hindi xa para sau.. pero mahal mo xa.. kalabanin mo lahat. do everything.. para xa ang maging right guy..”

“hindi ko magets..”

“if he’s a wrong man.. fight for it to make him the right man!”

“ahhh…”

“kuha mo na? so.. uwi na tayo?.. im wishing for your happiness lalaine..”

“thanks Joseph.. let’s go na..”

——————————————————–

umuwi na kami ni Lalaine.. at ako naman, mukmok sa kwarto..

gusto kong umiyak.. pero ayaw ko rin..

hmm.. gulo ko!

nabu-bwisit ako na naaawa sa sarili ko..

“dapat hindi ko un sinabi..! tanga kasi ako! bobo ako! ayan tuloy ang napala ko! dahil sa ginawa ko.. pinalakas ko lang ang loob nya..”

“i should not have said that..” nasabi ko muli sa sarili ko..

nakatingin ako sa Monitor ng PC ko habang nag-iisip..

hanggang sa makita ko nalang na nanlalabo ang paningin ko..

kumurap ako..

bumagsak ang luha sa mga mata ko.. hindi ko na rin mapigil ang pag-agos ng luha..

ang sikip ng dibdib ko.. sa bawat exhale ko.. gumugulong pababa ang mga luha ko..

“dapat kasi.. lahat ng sinabi ko kay Lalaine.. yun ang ginawa ko..”

patuloy ako sa pag-iyak..

pinipigil kong humagulgol.. kasi baka marinig ako ni Mama.

dumapa nalang ako sa kama.. ang tinabunan ng unan ang muka ko. dun na ako umiyak ng todo..

hanggang sa nakatulugan ko nalang ang pag-iyak..

———————————————-

umaga na..

nakadapa parin ako.. nag-iisip..

“basta.. wlang magbabago.. kaya kong magpanggap..” pangako ko sa sarili ko.

naligo na ako at pumasok.. tulad ng dati sumasagot parin sa teacher.. pero may mga times na natitigilan ako sa mga ginagawa ko.. babalik nalang ako sa ulirat ko kapag may narinig akong malakas na tunog o kung may pumuna sa akin.

CLASS DISMISSAL..

bumaba ako sa canteen.. nakita ko si Lalaine.

“ok easy..walang magbabago” nasabi ko sa sarili ko.

pumunta ako kay Lalaine, xempre kunwari makulit. masaya.

“ui lalaine! tapos kana mag-lunch?”

“lunch? uwian na kaya..”

“ay oo nga pala.. “

“kahit anong tago mo.. halata parin.”

“hah? bakit?”

“i know may problema ka Seph..”

“wala lalaine.. just stressed out, don’t worry..”

“sure ka..? u look haggard kasi ehh.. “

“oh?! talaga..?”

“oo nga.. matulog ka ng maaga ngaun..”

“oo cge.. subukan ko..”

“cge seph alis muna ako.. bbalik ako ahh? intay kalang jan..”

“ok..”

then Lalaine Left…

“bakit? akala mo ba makaktulog ako? kahit gusto kong matulog.. di ako makatulog!” agen.. muka nanaman akong tanga..

pero sa kabila ng masaya kong pag-tanggap kat Lalaine.. Lies a broken, bleeding heart.

i don’t know what to do.

di ko alam kung pano itatago.

———————————-

DECEMBER 10..

busy na para sa Acquaintance party next week,.

malamig na rin ang panahon..

just like my heart.. im so emo na talaga.

but.. i must accept the fact that lalaine loves nathaniel.. not me.

———————————————-

kasama kami sa mga organizers na Acquaintance ni Lalaine..

dahil dun.. lalo akong napalapit at napamahal sa kanya.

lalo tuloy akong nahirapan tanggapin na hindi ako ang mahal nya..

pero xempre self-control..

——————————————-

ACQUANTAINCE PARTY NA!

bonggang-bongga ang set.. lahat ng gurls magaganda.. naka semi-formal attire sila..

at ang mga guys.. naka semi-formal din..

everyone looked great..

magpapahuli ba ako? xempre hindi..

all black ang drama ko..

dumating si Lalaine..

napatunganga ako sa kinauupuan ko..

he looked very gorgeous sa kanyang yellow dress at bagay sa kanya ang hairstyle nya..

at ung smile nya.. nakaka-adik!

kunwari di ko xa nakita.. baling ng tingin sa iba.

“Hi Joseph..”

“uh.. ha..? Hi..”

“haha! u look handsome tonight.. wearing black..”

“haha! ikaw din.. ang ganda mo..”

“bola pa toh ohh..”

“hindi ah.. dance kita mamaya ahh?”

“uu bah.. ikaw pa.”

“tnx.. i’ll wait ahh..”

“oo.. geh..”

after 2 Hours.. pinatugtog na ang sweet love songs.. slow.

i looked for lalaine..

kinakabahan ako na baka si Nath ang nag-sayaw sa kanya..

pero salamat! andun lang pala xa sa gilid ng audio man.

“oh Joseph! tara na?!”

“oo.. hinahanap nga kita ehh..”

“oo.. tara..”

jumoin kmi sa mga schoolm8s namin.. sinayaw ko si Lalaine.

masaya ako na malungkot..

sana di na matapos ang moment na to..

CHAPTER 13

I danced with Lalaine that night..

sinayaw ko xa na parang xa lang ang babae don na pwedeng isayaw..

napansin ng mga classmates ko na parang nagiging over protective na ako kay lalaine..

tulad ng pagko-cover ko sa kanyang legs nung party namin.. dahil mejo maiksi nga ang suot nya.

pinipilit ko rin na wag xang itutok sa spotlight, pag gumagalw ang ilaw.. nilalayo ko xa. dahil maiilawan nga ang fair skin nya.

pagkatapos ng siguro 20 minutes ko xang isinayaw ata nun..

bumalik ako s upuan namin sa likod.. hindi ko na kasama si Laine dahil pumunta narin xa sa friends nya..

inaasar ako ng mga kabarkada ko..

“alam mo Yosef, hindi namin akalain na ang tanga-tanga mo pala..” Ryan said.

“why naman?” i answered..

“if you like her.. tell her..” pagsabat ni Dimitri.

“hindi yun katulad ng iniisip nyo..”

“at ano yon? friendly dance..? may friendly dance ba na halos ubusin nyo ang kanta sa cd? may frendly dance ba na parang kayo lang dalawa ang tao sa gitna?” sabi ni Miggy.

“wa…wala yon.. special lang talaga si Lalaine sakin..”

“ows? oh eh bakit xa ang first dance mo? bakit ang dami-daming nagaaya sau kanina di mo naman tinaggap?” pag-okray nanaman ni Ryan sakin..

“eh kasi nga…”

“ano? ano?” sabay-sabay nilang pagtanong sakin na nakabungisngis pa at nang-aasar ang mga muka..

“teka.. bat nga ba ako nage-explain sa inyo? wla naman akong dapat ipaliwanag..”

di pa ako tapos magsalita ng tawagin ako nila Dimitri, Ryan at Miggy..

“Dude, Lalaine’s on the floor with Nathaniel..” nkatingin sila sakin na parang naaawa na nang-aasar.

“well then, she has the right..” sabay tingin sa maLayo..

“arruuyy.. ayun yon Yosef.. selos lang yan.. don’t worry andito naman si Miggy ehh.. ” pagpapatawa ni Ryan.

“hoy di tayo talo gago..” defensive si Miggy..

“muka kayong mga tanga.. magsitigil nga kayo..”

biglang nagsalita ang Emcee..

“good evening ladies and gentlemen, thank u for supporting our Annual Acquaintance party here in St. Gabrielle’s University.. i am here to bring you our iCe breaker..”

“hah? acquaintance may ice breaker?” pag-usisa ni Miggy..

“ssshhh..” pag-saway ko sa kanya..

“ok.. lahat po ng girls sa left, ang boys sa right..” sabi ng Emcee..

kami naman unahan pa sa pila..

“ok na? lahat ng boys.. kumuha ng tig-iisang white rose sa Jar over there…” tinuro nya ang glass jar sa gilid ng stage.

“..then lahat ng girls, tig-iisang red rose sa jar sa likod” nginuso nya ang jar sa gilid ng entrance..

lahat kami kumuha na ng rose.. excited na kaming apat nila Miggy kung anu bang gagawin sa mga flowers na yun..

“mga boys, ibigay nyo ung rose na hawak nyo sa taong pinaka-tatangi nyo.. mga girls ahh?! pwedeng bestfriend, ka MU or Girlfriend nyo..”
“oh ano? patay mga two timer jan!!” sigaw ni Ryan sa mga lalaking nasa likod nya.. na talga namang nakapag-patawa sa mga lalaki at babae,

ingay netong kumag na toh..

“nice one Yosef.. alam namin kung para kanino yan..” panga-alaska ni Dimitri sakin..

lumakad ako papunta kay Lalaine.. pero biglang may sumulpot.

siguro 4 steps nalang ehh! kaso biglang may asungot!

si Nathaniel..

binigay nya kay Lalaine ung rose na hawak nya.. si Lalaine naman, ayun.. kuntodo kilig. ung mga tao sa paligid nila.. super kantyaw sa kanial.. mga epal.

“for you lalaine..” sabi ni Nath.

“thanks Nath..” tumingin pa si Lalaine direct sa eyes ni Nath.. naku! malande ren..

xempre ako?! magpapatalo ba ako..lumapit ako kay lalaine, kasabay ang mahinang pag-ubo.

“ehhheerrm… ’scuse me me Nathaniel.. my ibibigay lang ako sa BESTFRIEND ko..”

“oh.. im sorry kung nakaharang ako..”

“pa-humble effect kapa.. di nmn bagay sau.. and besides, ang laki mo naman talagang bara sa lalamunan ko..” nasabi ko sa sarili ko..

dapat lagpasan ko ung ginawa ni Nath..

“for my sweet and one and only bestfriend.. Lalaine..” oh diba? makata?!

“wow nice Seph.. Salamat!” nakangiti sakin si Lalaine..

panu ba yan nath?! naungusan ka ng kagwapuhan ko..?! hahaha!

bumalik na ako sa pila naming mga boys ng tawagin naman ang mga babae..

“for the ladies.. ibigay nyo ung rose nyo, para sa mga lalaking minamahal nyo ng tunay.. na ayaw nyong mawala sa inyo..”

wow! kawindang naman ung sa mga babae..! dapat samin un ehh!

hinihintay kong lumapit si lalaine sakin.. na sakin nya ibigay ung rose.

but..

kay Nath nya ibinigay..

hindi na ako maxadong nasaktan kasi inexpect ko na un..

pero di parin mawala sakin ung selos.. sabi kasi ng emcee ung taong ayaw daw nilang mawala sa kanila.. kay Nath nya ibinigay.. edi ako ok lang na mawala?!! uggghhh!!! badtrip!

lumabas ako ng Auditorium..

sumigaw ako sa Lawn., buti alang tao.

“magpakamatay na kayong lahat na nasa Auditorium! magpakasaya kayo habang ako dito na iimbyerna!” ubos lakas kong sigaw..

sumigaw ulit ako.. ng uber sa lakas ulit.

“sige Lalaine.. take your time with Nath! magpaksaya ka habang ako rito nasasaktan..!!” huminga ako ng malalim dahil kahit paano.. todo effort parin ako sa pagsigaw..

di ko pa nababawi ang hininga ko ng may marinig akong nagsalita..

“Joseph…”

s..si… sii… Lalaine!

waaaahhhh…!!! narinig nya ata lahat ng sinabi ko!

CHAPTER 14

“LA..Lalaine..” sabi ko habang papalapit xa..

“what did you say Yosef?..”

“ahh.. ah… anoh..”

“anoh?”

“kasi nakita ko si Hannah.. may kasayaw xang iba.. narealize ko na na mahal ko pa pala xa.. “

“ahh.. i thought kasi narinig ko ung name ko..”

“haha! hindi noh.. wala akong sinabe.. “

“hi…hindi.. hindi un..”

“ano nga palang ginagawa mo rito sa Lawn? nage-emote?!”

“oy hindi ah.. eh ikaw? bat ka andito?”

“wa..wala rin..” sabi ni Lalaine.

“Let’s go na sa taas.. malamig dito..” inaya ako ni Lalaine.

nakaupo kami sa taas.. tumabi ulit ako kila Dimitri.. hindi ako pwedeng magkamali.. narinig ni Lalaine un. Imposibleng hindi. ano xa bingi?! ang lapit-lapit nya na sakin.. ang pinagtataka ko lang eh kung bakit wala man lang karea-reaksyon sa muka nya nung humarap ako sa kanya.. di kaya nagbingi-bingihan lang xa? kung nagbingi-bingihan lang xa.. bat nya ako tinawag?? ay ang gulo!!

at..

bakit nya ako sinundan sa Lawn? nice.. siguro sinusubaybayan nya ko!

“ay erase! erase! umaasa pa tong kumag na toh!..” nasabi ko sa sarili ko..

natapos ang Acquaintance Party.. iniisip ko parin ung sa Lawn.. baka kako narinig nya.. yari ako.

———————————————

umuwi ako sa bahay..

nagco-computer ako.. nakakabagot.

chat lang na yun at yun ang pinaguusapan, yun at un ang nakaka-usap.

naalala ko ung pinakinggan namin ni Lalaine sa Radyo.. sakto 10:30 nah.

binuksan ko ang radio..

opening music na.. naka-tsamba pah..

after ng Portion na un sa Radio..

impressed ako sa binigay na advice nung DJ.. ang galing galing.. parang di problema ung binigay sa kanya.. minsan nagbibigay xa ng advice na mejo mababaw.. pero ipapaliwanag nya.. then oo nga naman, un pla ang dapat gawin.. for ur own sake.

hanggang sa naging avid fan na ako ng Radio Station na un.. gabi-gabi inaabangan ko ung segment nya.

iniisip ko na kung sumulat kea ako..

ay ayoko! nakakahiya.. malalaman ng buong Pilipinas ang katorpehan ni Joseph Lopez.. haha!

pero..

oo nga naman.. wala akong masabihan ng Problema.. edi sa DJ ko nalang idadaan.. tutal hindi naman nakikita ung muka ko ehh..

i started my Letter.. and here it goes..

———————————————–
Dear Kuya..

Im Joseph Lopez of St. Gabrielle’s University.. I have a Bestfriend– si Lalaine po. Alam ko po na di ko kayang mawala sakin si Lalaine.. Lalo na po nung nag-break kami ni Hannah. I chose Lalaine in-short. Hindi po kasi ako papayag na mawala si Lalaine sakin ng ganun ganun nalang lalo’t hindi ko po alam ang dahilan kung bakit sya nagagalit sakin ng panahon na un kuya. I first notice na galit xa sakin nung Extemporaneous speech namin.. kasi poh ang lamig pakikitungo na sakin.. at ang gaspang ng mga kilos nya nung binati ko xa right after her Speech.. and i even saw her crying on our School Auditorium..

Nung magkabati po kami.. bumalik po lahat sa dati. But, i found out na may “minamahal” na xa.. Nathaniel poh ung name. Then i noticed na parang ang laking kawalan pala ni Lalaine..dahil kahit marami kaming time para sa iss’t-isa.. still.. alam kong iba ang nasa isip nya. Masakit po para sakin un.. ang maiwan sa ere.. One night po, nag-usap kami. I even gave her an advice na ipaglaban nya si Nath. at ayun.. mukang pinaglaban nya nga..

Natatangahan po ako hanggang ngayon sa sarili ko kuya. kasi i know kuya.. Deep inside my Heart.. I trully Love her.. More than anything else.. Im crazy about her.. Umiiyak pa ako para sa kanya, dahil na rin sa kapalpakan ko.. but i’m only wishing for her happiness.. kung happy xa kay Nathaniel.. masaya na rin ako.

Kuya. I Love her very Much.. but im only finding it hard to express myself.. coz i know that may mahal na xang iba. ayokong makasira sa kanila.. ayoko rin pong sabihin dahil baka magka-problema lang xa.. kasi xempre iisipin pa nya ung bestfrend nya.. over her loved one.. Iniisip ko rin na mahihirapan xang pumili samin ni Nathaniel kasi xempre iko-consider nya ung tagal ng pinagsamahan namin.. since birth ba naman ehh.! ayoko rin pong ako ung piliin nya kasi i know na si Nathaniel talaga ang mahal nya.. ayokong mag-suffer xa sakin.

Kuya.. ano pong gagawin ko? magmu-move-on po ba ako? should i tell her about my feelings?

Yours,

Joseph

—————————————————————————————————–

i wrote that letter online.. at ine-mail ko..

i guess ibabasura lang nila ung letter ko kasi di naman na bago ung mga ganyang cases ayt?

iniisip ko..

“kung mabasa man ung letter na yan.. im sure wla na akong feelings para kay lalaine.. matatawa nalang ako pag-narinig ko yan..”

Lumipas ang isang buwan..

parang may Cancer na ata ako dahil kay Lalaine.. dahil ung nararamdaman ko nasa Stage-4 na ata..

hindi na ako crazy about her.. INSANE na ang loko.

haaayyy.. kelan ba toh matatapos??! hirap na hirap na ko oh?? di paba obvious??!

2 weeks nalang before Christmas.. pero eto parin ako.. SAD!

Umaasa..

Naghihintay..

Nasasaktan..

Nabubuang..!

CHAPTER 15

1 week pagkatapos ko sumulat ng letter..

Sa school..

nawala na sa isip ko ung sinulat ko.. parang nkalimutan ko na nga ata na sumulat ako ehh..

pero.. hindi parin nagbabago unf eelings ko for Lalaine.. infact, lumalala pa nga.

at dahil nga lumalala.. lalo akong nasasaktan, coz’ lalaine at Nath – getting closer.. hmp!

pero kahit alam ko na sobra na silang napapamahal sa isa’t-isa.. nagagawa ko pa ung tanggapin, kasi masaya naman don si Lalaine. Subukan lang ni Nath na paiyakin si Laine.. paduduguin ko ilong nya.

pero may isa akong tanong..

bakit di pa nagiging sila..?? they Love each other naman.. at pareho silang single.. y not diba??

“ay naku.. mukang ako pa ata nag-iisip nag ikakasakit ko ahh!.. “

———————————-

naglalakad ako pababa ng 3rd floor..

nakasalubong ko si Nathaniel..

ganda na ng araw ko.. umepal pa toh..

“pwede na tayonh mag-usap Yosef?” sabi ni Nath..

“nakuh.. mukang nabakla na ata sakin toh ahh!” i said to myself..

“sure pare..” – hmp! plastic.!

pumunta kami sa rooftop.. ihuhulog ko na to pag di ko nagustuhan sinabi netoh..!

“pwede bang makahingi ng favor?”

“basta ung kaya kong gawin.. ok lang. ano ba yun? “

“..diba friends kau ni Laine?”

- abah! at naki “Laine” pa ang gagu..

“o.. oo.. since birth,. bakit ba?”

“pwede mo ba akong ilakad sa kanya..?”

“anong ilakad? ireto ganon?”

“mismo..”

“pano kita irereto? hindi naman kita kilala.. “

“get to know me first..”

“ano? aaksayahin ko ung oras ko para kilalanin ka lang? kung gusto mo si Lalaine.. kaya mo yang gawin mag-isa..”

“hindi ko kaya.. kaya nga ako humihingi ng tulong sau ehh..”

“hindi mo na kailangan ng tulong..”

“wat do you mean?”

“Lalaine likes you.. in fact she loves you.. so no need na ung tulong ko..”

“totoo?!”

“muka ba akong cnungaling? xempre oo..”

“tell me Yosef.. ayaw mo ba sakin for lalaine?”

“oo..” i frankly said.

“bakit mo to ginagawa?”

“coz she likes you.. ano pang magagawa ko?”

“talaga? tnx pare..”

“ok lang.. pero wag kang magte-take advantage ahh?! pag nalaman kong nasaktan mo si Lalaine.. uubusin ko lahi moh.. ako makakalaban mo..”

“ang swerte talaga ni Lalaine sayo.. may Guardian angel na xa..”

“im just protecting her.. kasi friend ko xa..”

“friend?!” – nang-aasar ang loko..

“oo bakit? ano sa tingin mo? aagawan kita ng pwesto? di na oi!”

“haha! binibiro lang kita.. cge na pre.. tnx ahh! kaya ko na to. salamat ulit..”

“ok cge..”

Nathaniel Left..

“ay puta! bat ko un sinabi??!” – naalala ko..

“ok lang.. she likes lalaine.. lalaine loves him.. kea ok nga lang..”

wait!

pano naman ako??

ok nalang din.. as long as lalaine’s happy.

“anong pinagusapan nio ni Nath??” nagulantang ako ka Lalaine!

“ano ka ba naman?? magparamdam ka naman muna! bigla ka nlang lumilitaw!”

“hindi ka naman magugulatin dati ahh! cguro ang lalim ng iniisip mo noh??

“oo.. panggulo ka nga eh! hulog kita dito eh!”

“cge hulog mo na ko Seph, para di na ako nahihirapan..”

“huh? nahihirapan sann?”

“alin?? haha! wla wala.. “

“bakit nga?”

“wala nga.. ano nga ung pinag-usapan niyo??”

“secret.. walang clue.. di ko sasabihin. guys talk un noh! bat mo tinatanong?”

“wala lang.. gusto ko lang malaman..”

“gusto mo talaga malaman?”

“oo nga!”

“pilitin mo muna ako..”

“pinipilit kita…!”

“ok cge.. sabihin ko na.. “

“ok go!”

“Nath likes you.. gusto nya magpalakad..”

“talaga?? wow nice!!!”

“tuwa ka naman..?? sinabi ko nga na gusto mo xa ehh..”

“ay timang! bat mo sinabi??”

“ayoko ngang magpakahirap pang maglakad-lakad pa ng ganyan! kea ayun sinabi ko na..”

“halah! nakakahiya naman un!”

“hindi yon! gusto ka naman nya ehh!”

RRRIIIIIINNNNGGGGG….!!!!

tumunog ang CP ko..

buti naman.. ayoko ng makausap tong si Lalaine! puro Nath!

“tumatawag si Mama.. uwi na ako.. pinapauwi nya ako ehh..”

‘’sige Seph, ingat ka..”

“ok cge.. uwi ng maaga ahh!”

“opo kumander.. “

————————————

umuwi ako sa bahay..

hayy naku!

pagagawin lang pla ako ng salad!

xeett..!!

kalalaki kong tao naghahalo-halo ako ng cream!

3 hours passed..

8 pm na..

nakahiga ako sa kwarto.. nagbabasa ng book.

kumatok si tita Alma.. mama ni Lalaine.

mukang worried na worried.

“magkasama ba kau ni Leng?”

“hi..hindi poh. bakit poh? iniwan ko poh xa sa skul kanina.. kasi poh tumawag si mama.. kaya po maaga ako umuwi..”

“hindi pa kasi xa umuuwi.. 8 na oh..”

“halah.. di naman umuuwi ng gantong oras si lalaine ahh..”

“samahan mo naman ako iho sa school nyo.. tingan natin kung andun xa..”- naiiyak na ung mama ni Lalaine.

“dito nalang po kayo Tita.. kain po kau sa Loob gumawa po ako ng salad.. ako nalang po maghahanap kay Lalaine..”

“samahan nalang kaya kita iho..”

“wag na po.. dito nalang po kau.. kaya ko na po..”

“cge cge.. salamat sau iho..”

pumunta ako sa Garahe at kinuha ang bike ko.. pumunta ako agad sa school.

si Manong Guard nalang ang andun..

“Manong, si Lalaine poh? andito paba?”

“lumabas na xa.. kanina pa. kasama si Nath..”

“kaninang-kanina pa po?? “

“oo.. bakit ba iho?”

“hinahanap na po xa ng mama nya.. di pa xa umuuwi..”

“kumanan sila dun sa taas..”

“cge poh.. salamat poh manong..”

“merry christmas iho..”

“hah?? ahh.. sa inyo rin poh manong.. babalik po ako dito mamaya may ibibigay po ako sa inyo..”

“talaga? ano naman yon?”

“secret.. basta po.. pagkain.. cge po alis na ako..hanapin ko pa ung loka-lokang yun..”

“cge cge..ingat ka jan..”

——————————————

kung saan saan na ako nakarating..

sa palengke..
sa bayan..

sa ospitaL..
sa covered court..

wala parin..

asan kaya yunn??!

nabubuwisit na ako! lalo’t si Nath ang huli nyang kasama..!

baka kung san na un dinala! naku baka ni-rape na ni Nath si Lalaine!

ohh hindeee…!!

ang bilis naman ata! at eto naman si Lalaine sumama agad!

isan-libo’t isang tanga talaga ang babaeng yon!!

pag nakita ko ang Nath na yun.. sasapakin ko talaga yunn! paduduguin ko na talaga ang ilong nya..!

CHAPTER 16

“oohhh hhinnndeee!!”

nababaliw na ako kakahanap ditoh! asan kaba Lalaine??

bakit mo ako pinag-aalala ng ganito?!

wla ng tao sa paligid.. 12:15 na..

I’m tired na.. gusto ko ng magpahinga..

but i must find her..

“i need to find you, i gotta find you…” hala! naaning na ako habang nagba-bike..

narating ko na ang dulo ng kabilang subdivision..

naku.. woods na ‘to ehh..

ayoko.. natatakot ako pumunta dun.

“pero..”

y not?

i enter the woods..

“Lalaine? Nath-Nath?! andyan ba kau?” puno ng takot ang boses ko..

ang dilim…

parang ung gubat na tinitirhan ng mga Cullens..

“ouch! !” napatingin ako sa paa ko..

nakaapak ako ng bubog.. dumudugo ang talampakan ko..

“ahhh… naman! ang galing ng timing! ngayon pang may hinahanap ako!”

tumingala ako..

nakita ko ung mga stars..

naalala ko ung kainosentehan ni Lalaine.. she’s always saying na..

“kapag namatay ako, magiging star ako.. lagi kitang titingnan para makabawi ako sa lahat ng tulong mo sakin..”

i notice na umiiyak na pala ako..

“nasan k na ba kasi??!..”

*snap*

ay! halah! nagdrama pa!

kalingan ko na palang hanapin si Lalaine.!

tumayo ako.. nakalimutan ko ng may sugat pala ako..

bumagsak ulit ako dahil ung sugat ko napasukan ng bato..

“aahhhh!!! aarrayy… aray!”

dahil sa pagbagsak ko.. tumama ang balikat ko sa ugat ng puno..

nakagat ko ang labi ko.. ayun.. dumudugo..

“buussshhheett!”

pinilit ko paring tumayo.. sus! sugat lang yan!

“malayo s sakit na nararamdaman ko kay Lalaine..”

————————–

napagpasyahan ko nang umuwi..

bahala na sila sa buhay nila..

sila magkasama..

naumay nalang ako kakahanap..

buti nalang malapit na ako sa bahay namin..

nagbakod nalang ako sa kabilang subdivision.. kung magba-bike pa kasi ako, dadaan ako sa pababa sa covered court.. eh malamig.. maninigas ako, habang pumipidal.. ayoko.. edi magbabakod nalang ako! maxado kasing malaki tong sub na toh ehh..

buti naman at andito na ako sa labas ng bahay nila lalaine..

madilim parin..

wala pa ata xa..

dumiretso ako sa bahay namin..

“ti..tita.. hindi ko po….” hindi ko na naituloy ang sinabi ko.. nagulat ako sa nakita ko.

andun na si Lalaine.. nakaluhod xa sa sahig. umiiyak..

“Yosef! wa… what happened??!! bakit may dugo ka sa labi? bakit…?!!” tarantang tanong sakin ni Tita Alma.

“No Tita.. im okay..” parang gusto kong magalit na ewan dahil kay Lalaine.

“hhaaahh?? pati ung paa moh..! anu ba kasing nangyri sayo?!” si Mama naman ang umeksena.

“Mama.. ano kaba? sinabi nag okay lang….”

*blag!

bumagsak na ako..

sa pagod siguro.. ewan.

“Yosef! Yosef!” umiiyak na si Mama..

un nalang ang huli kong narinig..

———————————

5:45 am..

nasa na kwarto ako..

kagigising ko lang..

nakatingin ako sa kisame..

ng bigla kong maalala ung nangyari kagabi..

“Laine!” napasigaw pa ako.. OA ahh.

tumingin ako sa paa ko..

may Benda na..

bumaba ako sa sala..

andun parin sila Tita Alma pti si Mama..

“Mom? where’s Lalaine..?”

“bakit ka bumangon? mape-press ung sugat mo sa paa..”

“where’s Lalaine?”

“nasa bahay na siya.. natutulog.”

“sandali.. papasok na po ako.”

“sigurado kaba? mukang di mo pa kaya..”

“ma.. ano namang tingin mo sakin.. Lampa? “

“oh cge.. ikaw bahala..”

“magsa-sandals nalang po ako..”

“cge cge..”

Naligo na ako at umalis.. pumasok ako sa school..

nakita ko si Nathaniel sa flagpole..

kumulo bigla ang dugo ko..

“saan mo dinala si Lalaine??! ikaw! wag masyadong makapal ang muka mo ahh??”

“no yosef.. hindi un katulad ng iniisp mo..”

“alam mo.. alam mo.. tumahimik kana.. sa tingin mo may maniniwala sayo? dalhin ang babae sa kung saan-saan ng di nagpapaalam? ma-realize mo sana na sobrang kampante ka..!!”

“jo…”

hindi na niya naituloy ang sinabi nya..

i punched him..

dapat lang sa kanya yon.. maniyakis xa.

para xang tanga..

“Joseph! wat’re you doing?!”

si Lalaine..

“bagay lang sa kanya yan..!”

tinayo nya si Nath na talaga namang ikinagulat ko..

“ang sama mo..” sabi ni Lalaine.

“masama na kung masama.. sinong matinong babae ang sasama sa lalaki ng di man lang nagpa-paalam sa nanay niya at uuwi ng 12:30 ng gabi?? sabihin mo nga!..” tuluyan na akong nagalit.. i couldn’t help it. sobrang naggigigil na talaga ko.. sa galit.

“parang hindi moko kilala joseph kung magsalita ka ahh!”

“oo! hindi na kita kilala! hindi na ikaw ung Lalaine na bestfriend ko! hindi na ikaw ang gusto kong makasama..!”

tumakbo ako palayo sa kanila..

umupo ako sa likod ulit ng Auditorium..

i decided to cut my classes..

hmp! bwisit kasi..!

na-realize ko na mali pala ung sinabi ko.. mas pinairal ko pa ung galit ko..

i saw someone’s coming..

si Dimitri..

“Musta Joseph?”

————— no reply.

“wat happened? sana di mo na sinabi kay Lalaine un..”

“sobrang nagagalit na kasi ako..”

“i know.. i know..pero sana itatak mo sa isip mo na babae yun.. and you dont’ even gave her a chance to explain..”

“i know it’s my fault..”

“hindi naman lahat kasalanan mo ehh.. pero dapat binigyan mo xa ng chance magsalita..”

“im sorry..”

“oh bakit sakin..? say sorry to her.. okay?”

“cge..”

“oh.. uwi na tayo? late na oh..”

“tara sabay na tyo..”

————————————
Nakauwi na ako sa bahay..

iniisp ko parin ung mga pinagsasabi ko..

“tanga mo kasi Joseph!” nasabi ko sa sarili ko!

hmp! asar!

CHAPTER 17

Sa School..

“Hi Joseph..” si Lalaine..

wut? i thought galit xa sakin..

“ha.. Hi..”

“are you okay?”

“ye..yes.. im okay..”

“para kang nakakita ng tomults..”

“hi..hindi noh..”

“you thought galit ako sau?”

gotcha!..

“o.. oo.. masakit rin kasi ung sinabi ko sau kahapon..”

“i understand kung bakit mo yun sinabi.. imagine, 12:30 na.. sino ba namang hindi mag-aalala nun diba?”

———- no reply.

“okay na un sakin Joseph.. don’t worry.. “

“parang masay ka ata..? “

“xempre naman.. “

“huh? anong nangyari..?”

“secret..”

“sikretin mo muka mo lalaine.. ano nga nangyari??”

“kami na…”

“wa.. wat?”

“kami na..”

“as in you and him..?”

“you got it!”

“congrats..”

“im so happy Joseph.. salamat sa tulong mo..”

“no.. wala un.. alis na ako..”

“alis kana agad? im want to talk with you pa…”

“no.. may klase pa ako. “

“uh.. okay”

“cge alis na ‘ko..”

“are you sure na okay kalang talaga??”

“ye.. yeah.. “

then i left..

sila na agad?
how fast naman..

god..

i dunno wat to do..

patayin mo nalang ako ngayon..
wala naman akong pinagkaiba sa may mga super lalang Cancer..

taragya..

parang ayaw humakbang ng paa ko palayo ahh..

marami akong gustong sabihin sa kanya..

marami akong gustong malaman..

marami akong gustong iparamadam..

gusto kong malaman nya kung gano xa kahalaga sakin.. kung pano nya ako hindi pinatutulog ng maayos pag gabi.. kung paano niya binago ang buhay ko.. but i think it’s just too late.

gusto kong iparamdam sa kanya na handa akong magsakripisyo para sa kanya.. though hindi nya ako mahal..

hindi ka naman kasi nagmamahal para mahalin ka rin ng taong mahal mo.. to love is to take the risk..

kung alam lang nya..

hay naku..

*snap* *snap*

tama na.. tama na..

lagpas na ako sa classroom..

para akong nananaginip sa loob ng room..

bigla ko nalang naulinigan..

last day na raw ng pasok.. in-short.. Christmas vacation na raw..

the hell!

so boring ahh.. walang party..

wala akong ginagawa sa bahay..

na buhay toh..

ang lamig pa sa labas..

asar naman mag-simbang gabi..

DECEMBER 22

super boring na talaga..

sakto umalis sila Mama..

pumunta sa Probinsiya..

ayoko sumama ron..

boring..

ang konti ng handa..

di pa pwedeng dalhin ung bike.

dito lang tuloy ako sa bahay..

pindot-pindot ng keyboard..

shox! ayoko na!!

biglang..

“diiinnngg… doooonngg…”

doorbell..

nakakaiyak naman..

may nakaalala sakin..!

nagmamadali kong binuksan ang doorbell..

“Hi..”

——————— no reply..

di ako nakapagsalita sa gulat..

“Why are you here Nathaniel..?”

“wala ka raw ksaing kasama sabi ni Lalaine..”

“and so?”

“sasamahan kita..”

“hanggang kelan ka rito?”

“hanggang sa may makasama kana..”

“pano kung next birthday ko na dumating sila mama?”

“edi sasamahan kita.. till death do us part.. “

omg toh! gawin daw ba akong bakla..?

sabagay.. okay lang.. wala rin anamn akong kasama..

pwede na tong pag-tiyagaan..

“dun tayo sa room ko..” i said.

we ran upstairs..

“nice house.. ang laki ahh..”

“dito ka ba matutulog.. nath?”

“kung gusto mo..”

“cge dito ka nalang.. tabi tayo”

“tabi tayo?”

“o.. oo.. di ka naman shokla diba?”

“gago kaba? xempre hindi noh! kaya lang ako pumunta dito dahil gusto lang kitang.. makilala.. maka-bonding ganun.. para mapatunayan kong seryoso ako kay lalaine.. gusto ko makilala ang bestfriend ng girlfriend ko.”

lecheng to.. di nalang kaibigan ung ginamit..

we ate together..

10 o’clock ng gabi..

nakaupo kami sa terrace..

we’re talking about Lalaine.. again.

“i know nung una palang ayaw mo na sakin para kay Lalaine..”

“buti alam mo..”

“hindi ko xa sasaktan..”

“di mo talaga magagawa un.. dahil di mo pa nagagawa sasaputan na kita”

“grabe naman toh..”

“just promise me na hindi mo xa sasaktan talaga..”

“i promise..”

sinubukan kong takasan ung topic namin..
ayokong pag-usapan si Lalaine..

“Yosef..”

napatingin ako kay Nath..

“I just notice something Yosef..” serious na ang loko.

“ano naman un?” napaupo na ako.. mukang exciting to ehh..

“are you in-love with lalaine?”

“ye.. yes.. just because she’s my friend..” :

“tell me the truth..”

“u want the truth?”

“nothing but the truth..”

“yes.. im trully, deeply, madly in-love with her..”

“so.. inamin mo rin..”

“tinanong mo ehh..”

“Kung si Lalaine ba magtatanong sayo.. sasagutin mo?”

“depende.. sa sitwasyon..”

“anong depende?”

“tulad nito..”

“tulad?”

“kasi.. mahal ka na nya.. mahal mo sya.. in-short kayo na..”

“kelan mo pa nasimulang maramdaman yan?”

“kelan lang.. nung nagkakilala kayo.. sa Auditorium ata un.. dun ko unang napansin..”

“maswerte talaga si Lalaine sayo..”

i look deeply into Nathaniel’s eyes..
He’s very sincere sa mga sinasabi nya..

bakit?

nawawalan tuloy ako ng dahilan para paghiwalayin sila..

should i move-on and let them love each together?

or..

fight for my feelings?

CHAPTER 18

DEC. 24..

7:00 pm..

haizzt.. Christmas Eve nah..

sadness naman.. wulang lovelife.

haha!

but it’s okay..

pero hindi parin ok na mag-isa lang ako rito sa bahay..

wala si Yaya.. umuwi sa kanila.

ayan tuloy..

buti mag-isa ako kaya onte lang ung lilinisin.

iniwan na rin ako ni Nath..
kailangan nya raw kasi umuwi kasi dumating ung mama nya.

ok ok..

7:30 kumain na ako ng Dinner.

malungkot pala pag mag-isa.

nanood ako ng TV.

hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako..

nagising nalang ako sa tunog ng doorbell..

“ha huh… nakatulog na pala ako..” i said to myself.

“Yosef.. open the door..”

“Cnung anjan?”

“mama mo to..”

i opened tha door..

“kala ko sa new year pa kau?”

“we decided ng papa mo na balikan ka rito..”

“edi aalis rin ako..?”

“hindi.. hindi na.. may hinatid lang kami..”

“sino?”

“mali ang tanong mo..”

“bakit? ano ba ung hinatid nyo?”

“gift namin sayo..”

pumasok si papa sa gate..

it’s been a long time nung huli ko xang nakita.. 2 years ago na rin.
dahila andun xa sa United Kingdom.. Businnes.

“Dad!”

“hey.. kamusta na ang gwapo kong anak?”

“spectacular..”

“wow.. ang mga term mo ahh.. nagbabago na..”

“syempre dad..”

“at ang laki-laki mo na.. hindi na ata kita mabubuhat..”

“hindi na talaga pa.. mas malaki na nga ako sayo ehh..”

“wanna go with me sa UK?”

————-

“just kidding Yosef..”

“whew.. kala ko totoo..”

“kelan pa kayo dito?”

“kahapon pa.. i just stayed at the Hotel..”

“sinong sumundo sa inyo?”

“mama mo..”

“si mama? selfish talaga di man lang ako sinama.. iwanan daw ba akong mag-isa?!”

“ano kaba?! inutos ko yon noh..”

“naku.. sinasabi ko na nga ba.. magkasabwat kau..”

“ayaw ka namin isama kasi makikita mo ung gift namin sau.. edi hindi na surprise un..”

“ta.. talaga? may gift kau sakin?”

“oo nman… bakit naman namin makakalimutan ang nagbigay ng happiness samin?”

“im touched.. paburger ka naman..”

“loko..”

ng biglang..

*beep beep* ung doorbell..

“parang ang dami kong bisita ngayon ahh..”

anjan na.. anjan na..!

i opened the door..

may lalaki naka-red.

“bakit po manong?”

“Mr. Joseph Lopez?”

“o.. oo ako nga.. bakit? inaaresto nyo ba ako? “

“no Sir.. may ihahatid lang po kami.. im from Honda Cars..”

“from Honda?”

“delivery po..”

ibinaba nila ang isang Black Civic GX..

i was speechless..

“sa..sandali lang manong.. wala akong pambayad jan..”

“sir paid na po…”

tumingin ako kay Daddy.. nakangiti xa sakin..

“Thanks Pa..”

“your always welcome anak..”

“bakit car? anu bah? pwede namang i trip mo nalang ako sa Enchanted Kingdom..”

“bakit ayaw mo ba? cge isasauli ko nalang.. Manong ibalik nyo na yan..”

“Hoy wala akong ganyang sinabi..”

“Nga pala.. where’s Lalaine?”

“Nasa bahay nila..”

“gusto kong makita ang batang yun.. ano nabang itsura nya..?” tanong nya kay Mama..

“she’s very gorgeous.. and talented.”

“ganun? papuntahin mo dito.. Joseph, tawagan mo..”

“ok dad..”

i called Lalaine.. after 15 minutes kumatok na xa sa bahay.

“Hi Tito Raul..!”

“My God Leng! ang laki mo na..”

“xempre po..”

“at dalaga kana ahh? may boypren naba?”

“wala po..”

“sus.. wala daw.. ” sabat ko.

“wala nga ba? Lalaine?” sabi ni Papa..

“wala po talaga Tito.. “

“edi pwede kayo ni Joseph namin?”

“Papa! anu ba yan?!” sabat ko..

“why? ayaw mo ba?” pang aasar ng papa ko.

“sa inyo po ba ung Car sa labas?”

“No.. That’s Joseph’s..”

“really? wow?! bigtime kana ahh..”

“dito nalang kau mag Noche Buena Lalaine..” sabi ni papa.

“cge po tito.. sasabihin ko kay Papa pati kay Mama..”

umalis si Lalaine para sunduin ang Papa’t mama nya..

ang Papa ko naman.. ayun inaasar parin ako kay Lalaine..

pang-asar talaga.. sarap kalbuhin.

after 25 minutes.. Lalaine and her family arrived.

matagal na naging magkaibigan ang papa namin ni Lalaine.

magkasma sila sa UK ng isang taon..

dahil umuwi agad ang papa nya, ang tatay ko naman.. ayun nagpaiwan dun.. natuwa kay Mickey Mouse.

then ung papa naman nya.. pagkatapos sa UK, pumunta naman ng Brazil.

it was a very happy evening..

ang ingay nila papa..

parang may ampli sa bibig..

lalo na ung papa ni Lalaine.. super daldal.

i decided na umakyat sa taas.

sumunod si Lalaine sakin..

“bakit andito ka?” sabi ni Lalaine.

“ang ingay sa baba ehh..”

“oo nga..”

“gusto mo lumabas? dun tayo sa labas.. “

di naman xa pumalag.. pumayag xang lumabas..

10:30 na ng gabi.. maingay parin, parang may gera sa bahay namin.. samantalang apat na tao lang ang nagku-kwentuhan.

pumasok kami sa Loob ng Bago kong Car.. ang yabang eh noh?

“Joseph! Bilis.. buksan mo ung Radio! makinig tayo ng Lovestorii..!”

i opened the Radio..

ewan ko ba parang kinakabahan ata ako ngayon..

gulat na gulat si Lalaine.. dahil binaggit nag pangalan ko.. ang Author ng sulat.

di ko rin naman akalain na sulat ko ung babasahin ehh..!

ako nman.. di ko alam kung san susuot!

Dear Kuya..

Im Joseph Lopez of St. Gabrielle’s University.. I have a Bestfriend– si Lalaine po. Alam ko po na di ko kayang mawala sakin si Lalaine.. Lalo na po nung nag-break kami ni Hannah. I chose Lalaine in-short. Hindi po kasi ako papayag na mawala si Lalaine sakin ng ganun ganun nalang lalo’t hindi ko po alam ang dahilan kung bakit sya nagagalit sakin ng panahon na un kuya. I first notice na galit xa sakin nung Extemporaneous speech namin.. kasi poh ang lamig pakikitungo na sakin.. at ang gaspang ng mga kilos nya nung binati ko xa right after her Speech.. and i even saw her crying on our School Auditorium..

Nung magkabati po kami.. bumalik po lahat sa dati. But, i found out na may “minamahal” na xa.. Nathaniel poh ung name. Then i noticed na parang ang laking kawalan pala ni Lalaine..dahil kahit marami kaming time para sa iss’t-isa.. still.. alam kong iba ang nasa isip nya. Masakit po para sakin un.. ang maiwan sa ere.. One night po, nag-usap kami. I even gave her an advice na ipaglaban nya si Nath. at ayun.. mukang pinaglaban nya nga..

Natatangahan po ako hanggang ngayon sa sarili ko kuya. kasi i know kuya.. Deep inside my Heart.. I trully Love her.. More than anything else.. Im crazy about her.. Umiiyak pa ako para sa kanya, dahil na rin sa kapalpakan ko.. but i’m only wishing for her happiness.. kung happy xa kay Nathaniel.. masaya na rin ako.

Kuya. I Love her very Much.. but im only finding it hard to express myself.. coz i know that may mahal na xang iba. ayokong makasira sa kanila.. ayoko rin pong sabihin dahil baka magka-problema lang xa.. kasi xempre iisipin pa nya ung bestfrend nya.. over her loved one.. Iniisip ko rin na mahihirapan xang pumili samin ni Nathaniel kasi xempre iko-consider nya ung tagal ng pinagsamahan namin.. since birth ba naman ehh.! ayoko rin pong ako ung piliin nya kasi i know na si Nathaniel talaga ang mahal nya.. ayokong mag-suffer xa sakin.

Kuya.. ano pong gagawin ko? magmu-move-on po ba ako? should i tell her about my feelings?

Yours,

Joseph

habang binabasa ang sulat. umiiyak si Lalaine..

CHAPTER 18 – continuation..

ako naman hindi mapakali..
kung aamuin ko ba..
kung di papansinin..
o kung kakausapin..

waahhh!! naguguluhan ako!

tapos ng basahin ang sulat..
pero todo iyak parin xa..

there’s a deep silence between us for a long time..

finally, she broke our silence..

“explain this…”

“i don’t know.. it just happened.. im sorry.. “

“kelan pa Yosef?” *sob*

“basta.. nung ano.. nung nag-start na maging close kau ni Nathaniel.. “

i can’t breath..

“pero dont’ worry.. i’ll try my best para hindi maging hadlang sa inyo.. i promise..”

———— no reply.

“i’ll try my best not to break our friendship..”

“but im the one who broke that..” Lalaine said

“what do you mean..?”

“mahal kita Joseph..”

i was speechless..

“it started nung maging kyo ni Hannah.. nung na-feel kong parang wala na tayong pag-asa.. i decided to move on..”

“why?”

“eh kasi nga wala na! ang slow mo talaga!”

———- i didn’t replied.. super shocked ako.

“but i can’t move on..” sabi ni Lalaine.

“what about Nathaniel? I’m sure he’ll get mad..”

“no.. nag-usap na kami..”

“nag-usap? “

“sinabi ko sa kanya ung feelings ko para sayo.. ung girlfriend factor na sinasabi nya.. pakulo nya lang yun.. he stayed with you just to see kung totoo kaba o kung mabuti kang tao..”

“im sorry Lalaine kung nagkaron kapa ng problema dahil sakin..”

“no Joseph.. in fact, masaya ako ngayon.. kasi now i know na.. basta.”

we started to laugh.. na parang unli kami sa pagtawa..

“akalain mo yun yosef noh..! pinahirapan pa natin ung mga sarili naten?! “

“oo nga ehh.. muka tayong tanga!”

“but wait Lalaine.. may tampo ako sayo.”

“ano naman yun?” she hugged me..

ayy.. sarap!

“bakit nung Acquaintance kay Nath mo binigay ung Rose?”

“i’ll gave him my Rose coz.. i’ll give you my heart”

“promise..?”

“i promise.. loko ka talaga!”

“hey wait Joseph! narinig ko ung sinabi mo sa Lawn!”

“god! narinig mo?! nakakahiya naman!”

“oo kaya! anong tingin mo sakin bingi?”

“masaya ako nun.. sobra.”

i embraced slowly embraced Lalaine..

the i whispered..

“i love you..”

“i love you too..” she replied.

“tara? dun na tayo sa loob..”

“let’s go..”

i held her hands.. and we ran papasok ng bahay.

nakita kami ng mga magulang namin, pagpasok namin ng bahay..

they curiously stared at us..

nilayo ko ang tingin ko.. nahihiya kasi ako ehh..

then Lalaine’s father said..

“Just promise to protect my daughter..”

“Don’t make her cry..” sabi ni papa.

“Promise us to be with her.. even on her darkest hours Yosef..” Lalaine’s Mother said..

“i promise..” i just answered..

THE END